http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=auNSrt-QOhw#!

لعنت بر سفر که هرچه کرد او کرد....

به شدت موافقم

در سی سال اخیر، مردم ایران قربانیان بسیاری داده‌اند. نوع برخی قربانی‌ شدن‌ها دیدنی و بازشناختنی است: آن‌ها که اعدام شدند، به زندان رفتند، در جبهه شهید شدند، بدنشان آسیب دید، کسانی که اموالشان مصادره شد، شغل خود را از دست دادند یا در جنگ بی‌خانمان شدند.
بسیاری از قربانی‌شدن‌ها هم چندان دیدنی و حس‌کردنی نیست. قربانیانی هستند که آن‌چه از دست داده‌اند نمی‌تواند به آسانی اندازه گرفته شود. صدها هزار نفری که طی سه دهه‌ گذشته ایران را ترک گفتند و از وطن خود محروم شدند، قربانیان خاموش جمهوری اسلامی‌اند. پدران و مادرانی که از دوری فرزندان‌شان دق کردند، خانواده‌هایی که از هم پاشید، آوارگانی که جان از جمهوری اسلامی به در بردند اما از تلخی بی‌خانمانی و بی‌سرزمینی جان سپردند. همه‌ قربانی دادن‌ها ریشه‌هایی از تنفر را در دل شهروندان ایرانی تنیده و تنومند کرده است.

قسمتی از نوشته آقای مهدی خلجی در بی بی سی در بخش ناظران می گویند.

بغض

پیشانی ام چسبیدن به لبانت را میخواهد...و موهایم بوییدنت... و چشمهایم خیس کردن پیراهن مردانه ات
 ..عجب بغض پرتوقعی دارم من امروز...

تخت جمشید؟ ابهت؟ قدمت؟ شوخی می کنییییییین!!!!!!؟؟؟؟

غارهای آژانتا و الورا در نزدیکی اورنگ زیب آباد. در مرکز هند. زمان ساخت از قرون 2 قبل از میلاد تا قرن10 بعد میلاد.
آژانتا: 30 غار.
الورا: 34 غار.