قرار

همه چیز یهو فرق می کنه، مردم، رانندگی ها، خانواده، دوستان، دود، شهر ، چهره مردم، سرعت اینترنت، عکاسی، ماشینم و لباس پوشیدن. وقتی اونجا هستی( منظورم فرنگه) همه این چیزها؟؟!! برای آدم خاطره هست. می دونی که سرعت اینترنت کمه، می دونی که ملت عین گاو رانندگی می کنن ولی باز دلت تنگ میشه، باز وقتی میبینی سرت رو به علامت تاسف تکون می دی ولی باز دلت می خواد که مثل قدیم توی بازار شلوق تجریش راه بری.
خلاصه اینجا برای خودش دنیاییه. بگزریم.(بگذریم، بگظریم، بگضریم)
دوستان عزیز دلم می خواد همه شما ه راو ببینم. دلم می خواد وقتی از اینجا می رم خاطره ای از دوستانم داشته باشم. 4 شنبه عصر چطوره؟؟ امیدوارم کار نداشته باشید. اگه نظری هست بگین که ساعت یا روز رو تغییر بدم. منتظر هستم. دوستانی که میان فقط یه کولوچو بن.یسن که: هستن.
پس قرار ما 4 شنبه ساعت 6 اییی رستوران تماشا توی میلاد.
آها در ضمن چند تا از دوستان عکاس هم هستن.

قربان همگی
جاده خاکی