جاده

جاده همان است
همان جاده پر پیچ و خم
همیشه میشه گوگوش و یا داریوش گوش داد، میشه وقتی رسیدی به اونور جاده برای خودت یه چایی و یا قهوه ای درست کنی و بنشینی فیلمهای قدیمی رو نگاه کنی. فیلمهای همسفر، دشنه، ماه عسل، در امتداد شب..
میشه توی جاده پنجره رو بکشی پایین و نفس عمیقی بکشی و یادت باشه که اون بو چجوری بود!
آره جاده همان جاده است.
به گمانم هر وقت میروم انگاری قسمتی از وجودم رو پیشت جا می زارم.
جاده تو یه شکل دیگه است. من رانندگی توی مه و تاریکی رو دوست دارم.
تو میری و قسمتی از وجودمو همیشه می کنی و می بری.
رسیدم آخر جاده، دنبال سیگار ویشنو می گردم و یه قهوه خونه محلی.