این عکسو ولک از پنجره خونشون گرفته، خونه ای که خیلی خاطره دارم، خیلی باهاش بودم. چه روزایی، روزای عاشقی و تنهایی، مهمونیها، یادش بخیر. باید بگم که من با سیاوش از 1 ماهگی دوستم. الان 25 ساله که رفیقیم. اصل عکس رنگی بوده، تغییراتی دادم که شبیه عکسای قدیمی بشه. منظره خاطره بر انگیزیه.
2 comments:
Salam Babak Aziz.
bebakhshid az inke modatist saram sholooghe va forsat nemikonam be bloget sar bezanam.
in aks kheili khoob bood.
man ham az in khatere-ha daram.
movafagh bashi
azad
بابک جان کامنتهات اومد.ممنون.خوشحالم از اینکه با نوشته ام ارتباط برقرار کردی.ماجرای تصمیم گیری من یه ماجرای مفصله که سالهاست از پسش بر نیومدم.امیدوارم هیچ تنابنده ای به
درد بی تصمیمی دچار نشه
:(
Post a Comment