افسون

باران که بند آمد
تو به پهنای صورتت
باران میریختی

این باد که موهایت را به چنگال کشیده
مرا افسون زده
با تکه برگ قرمزی
به رویا کشانده
رویای به آغوش کشاندن موهایت
افسوس
دیریست که این باران مهنت زده
مرا در آغوش مه آلودش
پنهان کرده.