دروغ

می دونی، زندگی دروغه، یه دورغ بزرگ. یادمه یه جا خوندم: من همه دردم. جمله احمقانه و بامزه ای هست، بهش توجه کن، همه دردم! یهنی چی؟! یهنی همه دردهای دنیا در من هست یا اینکه من همه دردها رو دارم و یا من از درد ساخته شدم و یا اینکه من همه دردهای دنیا رو می شناسم و یا اینکه دردای من اینقدر بزرگه که همه دردها رو می پوشونه!؟ هر کدوم از اینها باشه ابلهانست، چون هیچکس همه دردها رو نمی شناسه و هیچ کس نمی تونه بگه درد من ار بقیه دردها بیشتر و دردناک تره. به نظرم کسی که این حرفو درست کرده خیلی شاعرانه بهش فکر می کرده ، من اینطور فکر نمی کنم. بنظرم هر آدمی می تونه یه شمارشگر برای خودش داشته باشه. شمارش که از یه مرحله ای گذشت قبل از اینکه به مرحله احمقانه "همه درد" برسه ، خودکشی کنه. ملت از شرش راحت می شن. خودش هم همینطور. گرچه خیلیا میان این وسط زرت می گن که پس خدا چی؟ امید؟ آرزو؟ تلاش؟ همه اینها پرداخته ذهن یه گوساله ای بوده که هزاران سال پیش برای حکومت کردن اخلاق و مذهب رو بوجود آورده. اگه بشه یه جنگ حسابی راه انداخت با سر میرم تو جنگ شرکت می کنم. برام هم مهم نیست با کی و برای کی بجنگم، هر کی اسلحه بهتر داد همون طرف رو می گیرم. کشتن آدمی کار جالبیه، اونم باماشینهای مرگبار جدبد. از هواپیما هم خوشم میاد، زززززززززززز، همچین می کوبه که هیچی باقی نمی مونه، مثل همون ازرائیل خودمون. از همکاری با ازرائیل هم بدم نمیاد. باید کار جالبی باشه، کلی دنگ و فنگ داره، هزاران طراح میشینن ببینن کی رو چجوری بکشن، بعضی هاشون خیلی طرحهای بامزه ای دارن، همچین طرف رو پا در هوا می کنن که نه تنها خود یارو باورش نمیشه بلکه خانواده اش هم باور نمی کنن، تا گذاشتنش توی قبر 2زاری طرف می افته که بعله کارش تموم شده. من اگه باشم بعد از اینکه خاکم کردن حتما پا میشم میرم تو همون قسمت طراحی، آخ که چه حالی میده، اگرچه اونجا هم پارتی بازی زیاده، زور هم زیاد میگن، دستور هم که تا دلتون بخواد هست، خلاصه کار زیاده، بعدم اگه بشه پا میشم می رم انگولک کردن اینایی که میرن زیارت. هر کدومشونو یه بار تو راه گم و گورشون کنم، تا هزار سال سوژه برای خنده دارم. بعدم که یا میرم جهنم یا بهشت. در هر صورتی فرقی نمی کنه، یه بغلی دارم همیشه توش پر ودکا هست. هر جا باشم خوش می گذرونم، ولی هنوز نمی دونم که حالا که زندگی دروغه، آیا مردن هم دروغه. اصلا دروغ یعنی چی؟ کی می دونه؟ غیر حقیقی بودن؟ چقدر اراجیف توی ذهنها هست. اگه یه روز دیدن دوربینتون درست فوکوس نمی کنه و یا باطریش زود تموم میشه، بدونین که من مردم و دارم انگولکتون می کنم. راه حلش یه لیوان عرقه، بزنین تو رگ و به ارواح من سلام برسونین، اونوقت از دست من خلاص میشین. در ضمن روی سنگ قبرم هم دوست ندارم چیزی بنویسن، نه اسمی و نه تاریخی. برا همین پیدام نمی کنین.