اختراع غذا

یه رو داشتم با مامان در مورد پختن مرغ بحث می کردم برگشت گفت که مرغا رو بزار تو ماست و بعدم سس گوجه و پودر کاری و اندازه ها رو هم گفت و بعدم اضافه کرد که اینطوری خیلی خوشمزه میشه. البته اینو هم بگم که مامان وقتی حوصله می کنه و غذا می پزه یعنی دیگه خدااا! منه دله عین خرس می خورم، خیلی خوشمزه درست می کنه. مشکل اینجاست که همیشه وقت غذا درست کردن نداره برا همین همیشه منتظر مهمونی دادنش می مونم. اونوقته که د بخور بخور. مخصوصا وقتی مهمونا رفتن. کلی غذا می مونه که میشه عین چی خورد بدونه اینکه نگران باشی باد می کنی یا نگران درست غذا خوردنت باشی!!!

خلاصه اینکه مرغا رو از دیشب گذاشتم بیرون که یخشون آب بشه. امرو ظهری اومدم مخلوط مامان رو درست کنم دیدم ددم وای!! من دله نصف ظرف ماست رو خوردم. اصلا هم حال نداشتم برم خرید. چی کار کنم چی کار نکم، بعد پیش خودم گفتن بزار غذا اختراع کنیم، طوری نمیشه. مرغا رو تمیز کردم، خوابوندم ته قابلمه، ماستا رو ریختم روشون، بعد تو ظرف ماست برا اینکه تهشم تمیز کنم، شیر و سس گوجه(کچاب) مخلوط کردم و مخلوطو خالی کردم رو مرغا. کم بود باز. در یخچال باز کردم دیدم آب پرتقال دارم، نصف لیوان آب پرتقال ریختم!! بعدم یه پیاز خورد کردم و بعدم قارچ اضافه کردم. هم زدم و شروع کردم ادویه اضافه کردن: فلفل، پودر کاری، نمک سیر( مخلوطی از نمک و سیر)، بعدم چند تا پودر دیگه که تو ایران نداریمشون ولی یه چیزایی بودن تو مایه های پور پیتزا و پودر کاری قرمز خوشبو کننده و بعدم مقداری جعغری خشکو برگ بو خشک اضافه کردم. گذاشتم یه 3 ساعتی موند و بعدم شروع کردم با حرارت کم پختن. اینقدره خوشششششششششششششششمزست که نگوووووووووووووووووو. کف کردم.

خداییش باید میرفتم آشپز میشدم.

جاتون خالی D: