بنفشه ای خوش رنگ
دمیده بود در آغوش کوه، از دل سنگ
به کوه گفتم:
شعرت خوش است و تازه و تر
و گر درست بخواهی، من از تو شاعر تر
که شعرت از دل سنگ است و
شعرم از دل تنگ.
فریدون مشیری
دمیده بود در آغوش کوه، از دل سنگ
به کوه گفتم:
شعرت خوش است و تازه و تر
و گر درست بخواهی، من از تو شاعر تر
که شعرت از دل سنگ است و
شعرم از دل تنگ.
فریدون مشیری

No comments:
Post a Comment